Samoća

Samoća je navika koja se uvuče pod kožu,
ona nadolazi sa svakim novim porazom,
i sve pobjede su nebitne,
ona dolazi sa svakom novo ljubavljom
koja nije uspjela,
sa svakim novim prijateljstvom koje se izgubilo
sa daljinama koje smo sreli u životu,
dolazi sa svakim novim izgubljenim sobom
na nekim velikim raskrsnicama
gdje moramo da odaberemo
koji dio sebe ćemo žrtvovati
zarad viših ciljeva koji bi trebali donijeti sreću.
Samoća je navika bez sreće,
put kroz život težak i turoban,
ona se javlja kad noćima
budne oči noć i dan sastave.
Samoća je navika,
i kad san padne na oči
da srce ostane budno misleći o samoći.

Komentariši